Płaskowyż Saint Martin (4,5 ha)

Parcele tej części są położone na południowo-zachodnim szczycie bardzo znanego płaskowyżu Saint Martin de Mazerat. Są skierowane na poł.-wsch i poł.-zach. Najważniejszą częścią tej strefy jest Peycocut, należący w połowie do Beauséjour  i  COUTET.
Podglebie składa się od wapienia aż po skalenie, pokryte jest glebą brunatną wapienną o strukturze średniej lub drobnej, niezbyt głębokiej. Skała wapienna miejscami podchodzi wysoko. Taka budowa geologiczna jest typowa dla płaskowyżu Saint Emilion.
Peycocut jest jedną z najstarszych parcel Saint Emilion opisanych jako wyjątkowa. W rezultacie oględzin Peycocut, data 21 września 1541,  została przyjęta przez cech jako początek zbioru winogron.(Por. « Pamiętniki mnicha Brangier».)
Parcele płaskowyżu Saint Martin to: «Peycocut», «Le petit journal», «Les pommiers», «La plante à Martin», «Les vendangeurs », «Le Plateau» et «Les blaireaux». Są one otoczone przez prestiżowych sąsiadów : mające Premier Grand Cru Classé Beauséjour- Bécot, Beauséjour Duffau, oraz Angélus, a także sąsiada mającego Grand Cru Classé, Grand Mayne. Dwaj inni, będący w posiadaniu Premier Grand Cru Classé - Canon i Clos Fourtet są oddaleni od COUTET o mniej niż 500m.

 

 

 

Zbocze Franc (3,5 ha)

Nie mylić z apelacją «Côte de Francs», zbocze Franc w Saint Emilion jest pochyłością płaskowyżu Saint Martin, znajdującego się w pobliżu Libourne. «Zbocze» tworzy łuk 900, rozpoczynający się od pn-zach orientacji stoku Franc Pourret i kończący się w południowej części COUTET.
Wraz z opadaniem stoku, w wielu miejscach skała staje się widoczna, wierzchnia warstwa gleby jest głębsza niż na płaskowyżu, składa się z ciężkiego glinowapienia i glinowapienia na dole stoku. Większość znanych winnic Saint Emilion jest położona na tym typie gleby.
Zbocze Franc jest jednym z trzynastu miejsc, które w 1541 r musieli odwiedzić urzędnicy cechu, aby ustanowić datę początku zbioru winogron.
Parcele zbocza Franc to : „La côte” (południowe i północne), „L'escalier”, „Le squelette”, „Cucurot”, oraz połowa „Canon”, sąsiadują one z trzema winnicami, mającymi Grand Cru Classé

 

 

Podnóże zbocza (5 ha)

W tym miejscu gleba zasadniczo skomponowana jest z węglanowego piasku gliniastego na powierzchni, który częściowo leży na osadzie żelaznym na małej głębokości. Na podnóżu zbocza usytuowane są: druga połowa «Canon», «La porte rouge», «La toumièle», «Les tilleuls», «Chez Jeannot», «Les sables» i «Les peupliers» (pn i poł). Otaczają je trzy winnice z Grand Cru Classé : Angélus, Le Couvent des Jacobins i Grand Mayne.

 

 

 

 

Środowisko naturalne

Środowisko naturalneCOUTET było szczególnie chronione: nigdy nie używano tam ani herbicydów, ani pestycydów. Jest to jedno z najrzadszych miejsc Saint Emilion, gdzie przetrwało kilka zagajników dębów szypułkowych, wiecznie zielonych i bezszypułkowych. Pięknie prezentują się figowce. Na osuszonych łąkachwystępują różnorodne gatunki orchidei.Wiosna oznajmia swoje nadejście eksplozją wspaniałych tulipanów i narcyzów lśniących między rzędami jeszcze nagich winorośli. Jesień pozwala podczas spaceru wzdłuż ścieżek, rozkoszować się figami, orzechami włoskimi, jabłkami, brzoskwiniami lub gruszkami.Duża rozmaitość flory idącej w parze z bardzo urozmaiconą mikrofauną to połączenie dwóch atutów, pozwalających winorośli pomyślnie rozwijać się bez środków syntetycznych. Rzadko można spotkać w naturalnym środowisku cechy, które pozwalają temu gatunkowi obywać się bez ochrony.Saint Emilion i jego winnice są wpisane na listę światowego dziedzictwa kulturalnego i przyrodniczego UNESCO. Zapraszamy Państwa do odwiedzenia COUTET na przestrzeni całego roku, aby Państwo mogli zrozumieć przyczynę tej decyzji.